Εφόσον ο Θεός τής Παλαιάς Διαθήκης είναι αγαθός, γιατί απαίτησε τον θάνατο γυναικών, παιδιών και ζώων ακόμη;

Πώς είναι δυνατόν, ένας σφαγέας βρεφών και πολιτών να ταυτίζεται με τον Κύριο εκείνον, που αργότερα προέτρεπε τους μαθητές Του να στρέφουν και το άλλο μάγουλο, να αγαπούν τους εχθρούς τους, και να προσεύχονται για εκείνους που τους βλάπτουν ή τους κακοποιούν;

Ενώ παραδεχόμαστε ότι αιματηρά γεγονότα σαν τα πιο πάνω, προκαλούν αποστροφή, ας δούμε με ποιον τρόπο η ίδια η Γραφή θα απαντούσε σε ένα τέτοιο το ερώτημα, που αμφισβητεί την ηθική ενός τέτοιου Θεού.

Τοξική κουλτούρα

Αρχαιολογικές ανασκαφές στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο και στη Συρία, επιβεβαιώνουν τις περιγραφές τής Βίβλου για την κοινωνία τής Μέσης Ανατολής. Οι αναρίθμητοι θεοί των χωρών αυτών αντικατοπτρίζουν τη σκοτεινή πλευρά τής ανθρώπινης φύσης. Οι θρησκευτικές τελετουργίες γονιμότητας είχαν καθιερώσει την ανδρική και τη γυναικεία πορνεία. Οι θυσίες παιδιών χρησιμοποιούνταν για να εξευμενίσουν τους θεούς, αρχηγός των οποίων ήταν ο θεός-ήλιος, ο οποίος ήταν γενικά γνωστός με το όνομα Βάαλ ή «κύριος».

Τέτοιες ειδωλολατρικές συνήθειες είχαν διατηρηθεί επί αιώνες, παρά το γεγονός ότι ο Θεός τού Ισραήλ είχε κάνει γνωστή την ύπαρξή του με τα θαύματα που συνόδευσαν την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο. Η Ραάβ, η πόρνη τής Ιεριχούς, παραδέχτηκε ότι ο λαός της είχε γνωρίσει τη φήμη τού Θεού τού Ισραήλ, όταν είπε:

« Γνωρίζω ότι ο Κύριος σάς έδωσε τη γη× και ότι ο τρόμος σας έπεσε επάνω μας, και ότι όλοι οι κάτοικοι της γης νεκρώθηκαν από τον φόβο σας× επειδή ακούσαμε πώς ο Κύριος ξέρανε τα νερά τής Ερυθράς Θάλασσας μπροστά σας, όταν βγήκατε έξω από την Αίγυπτο× και τι κάνατε στους δύο βασιλιάδες των Αμορραίων … και καθώς ακούσαμε, διαλύθηκε η καρδιά μας, και δεν έμεινε πλέον πνοή σε κανέναν από τον φόβο σας, επειδή ο Κύριος ο Θεός σας, αυτός είναι ο Θεός επάνω στον ουρανό, και κάτω στη γη» (Ιησ. 2:9-11).

Οι Χαναναίοι απέρριψαν την ευκαιρία που είχαν για έλεος. Παρόλο που ήξεραν ότι ο Θεός τού Ισραήλ είχε αποκαλύψει τον Εαυτό Του και έκανε θαύματα για τον λαό Του, δεν τον δέχτηκαν ως τον Θεό όλης τής δημιουργίας.

`Οροι κατάκτησης

Οι αναφορές τής Παλαιάς Διαθήκης δείχνουν ότι ο Θεός δεν είχε διατάξει από την αρχή τον Ισραήλ να θανατώσει όλους τους κατοίκους τής Παλαιστίνης. Αντιθέτως, υποσχέθηκε ότι, αν ο λαός Του Τον εμπιστευόταν, Αυτός ο `Ιδιος θα έκανε τους Χαναναίους να θέλουν να φύγουν από τη χώρα:

«Θα στείλω μπροστά σου τον φόβο μου, και θα καταστρέψω κάθε λαό προς τον οποίο έρχεσαι, και θα κάνω όλους τους εχθρούς σου να στρέψουν σε σένα τα νώτα× και θα στείλω σφήκες μπροστά σου, και θα εκδιώξουν τους Ευαίους, τους Χαναναίους, και τους Χετταίους από μπροστά σου. Δεν θα τους εκδιώξω από μπροστά σου σε έναν χρόνο, για να μη ερημωθεί η γη, και πολλαπλασιαστούν τα θηρία τού αγρού εναντίον σου× λίγο-λίγο θα τους διώξω από μπροστά σου, μέχρις ότου αυξηθείς και κυριεύσεις τη γη» (`Εξ. 23:27-30).

`Οπως είδαμε στην παραπομπή με την Ραάβ, από την αρχή-αρχή τής εκστρατείας τού Ισραήλ για κατάκτηση της χώρας, ο Θεός είχε δώσει στους Χαναναίους λόγο και ευκαιρία για να φύγουν. Διασφάλισε το γεγονός ότι άκουσαν για τον ερχομό των Ισραηλιτών και γέμισε την καρδιά τους με φόβο. Παρά το γεγονός ότι, από την άποψη του Θεού, είχαν μολύνει τη γη και αποστερήθηκαν έτσι το δικαίωμα να ζουν σ’ εκείνη την περιοχή, ο Θεός τής Παλαιάς Διαθήκης, τους έδωσε ευκαιρία να αποχωρήσουν. Μόνον όταν αποφάσισαν να αντισταθούν στον Θεό των στρατευμάτων τού Ισραήλ, διέταξε πράγματι ο Θεός αυτός, την καταστροφή ολόκληρων κοινοτήτων.

Μια νέα κοινωνία

Εάν η κοινωνία των Χαναναίων παρέμενε ανενόχλητη, η ειδωλολατρική της κουλτούρα θα εξακολουθούσε να επηρεάζει και ακόμη να διαμορφώνει τον πολιτισμό ολόκληρης της περιοχής. Ο Θεός όμως της Παλαιάς Διαθήκης έκλεξε τη γη Χαναάν – το σταυροδρόμι τού αρχαίου κόσμου – για να προαγάγει τις αξίες μιας νέας κοινωνικής τάξης. Οι Ισραηλίτες, ως απόγονοι τού Αβραάμ, στον οποίο ο Θεός είχε υποσχεθεί να δώσει τη γη 400 χρόνια προηγουμένως, θα αποτελούσαν με το παράδειγμά τους «φως» για τα γειτονικά έθνη (`Εξ. 34:10-17, Δευτ. 7:1-11, 20:16-18). `Οπως κανένα άλλο έθνος στην ιστορία τού κόσμου, αυτή η χώρα, αυτός ο λαός και ο Θεός του, έμελλαν να είναι πηγή ευλογίας για όλα τα έθνη τής γης.

Αξία που σοκάρει

Η αποστολή να καταστρέψουν τους λαούς εκείνους που αντιστέκονταν, θα είχε ως αποτέλεσμα να κατανοήσουν οι Ισραηλίτες τις τρομακτικές συνέπειες τής ειδωλολατρίας – προπάντων όταν αυτή η ειδωλολατρία αντιμαχόταν την αλήθεια για τον Θεό. Η διαδραμάτιση του ρόλου τού εκτελεστή από μέρους τους, θα ενστάλαζε μέσα τους υγιή φόβο για τον Θεό και μίσος για κάθε ψεύτικη θρησκεία. Ούτε αυτοί οι ίδιοι δεν θα εξαιρούνταν από μια τέτοια κρίση. Δεν τους «εξέλεξε» ο Θεός, επειδή είχε προτίμηση σε κάποιο λαό, αλλά για να δείξει σε όλο τον κόσμο τα θαυμαστά πλεονεκτήματα της γνώσης τού Θεού των θεών από τη μια, και τις φοβερές συνέπειες της αγνωσίας αυτού του Θεού, από την άλλη.

Η προοπτική τού Χρόνου και της Αιωνιότητας

Επειδή απέχουμε χρονικά 3000 χρόνια από τότε, ενοχλούμαστε και σκανδαλιζόμαστε ακόμη, με τη σκέψη ότι οι Ισραηλίτες στρατιώτες σκότωναν τις γυναίκες και τα παιδιά των φοβισμένων και αβοήθητων κατοίκων μιας χώρας. `Ομως, οι αναπόφευκτοι παράγοντες του χρόνου και της αιωνιότητας έχουν τη δική τους προοπτική. Εάν τα άψυχα είδωλα των Χαναναίων, αντιμάχονταν τον Ζωντανό Θεό, εάν εμπόδιζαν ολόκληρες κοινότητες από το να γνωρίσουν τη ζωή και την αγαθότητα, τότε ο θάνατος εκείνων που αντιστέκονταν θα έστελλε παντού ένα μήνυμα. Χωρίς αυτό το μήνυμα, η Χαναναϊκή κουλτούρα θα έμοιαζε με ανεξέλεγκτη γάγγραινα που θα μόλυνε τον καθένα που θα ερχόταν σε επαφή με τον σπουδαίο αυτό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις τρεις μεγάλες ηπείρους τής Αφρικής, της Ασίας και της Ευρώπης.

`Ολοι πεθαίνουν κάποια στιγμή. `Αλλοι ξαφνικά, υποφέροντας πολύ λίγο, και άλλοι αργά με επώδυνο τρόπο. Ορισμένοι πεθαίνουν νέοι, ενώ άλλοι σε βαθιά γεράματα. Εφόσον η προοπτική τής Βίβλου για την αιωνιότητα είναι σωστή, μπορούμε να θεωρούμε τον θάνατο των παιδιών τής Χαναάν πολύ καλύτερο από μια μακρόχρονη ζωή που ενδεχομένως θα ζούσαν, και η οποία θα είχε διαμορφωθεί μέσα στην ειδωλολατρική, τοξική κουλτούρα των Χαναναίων. Ο πρόωρος θάνατος, υπό αυτή την έννοια, τα φύλαξε από το να προσθέτουν, μέρα με τη μέρα, περισσότερο βάρος στο φορτίο τής ενοχής τους, για το οποίο κάποια μέρα σίγουρα θα κριθούν (Ρωμ. 2:5).

`Ομως, έστω κι αν είδαμε για ποιους λόγους ο Θεός απαιτούσε τον θάνατο των Χαναναίων που αντιστέκονταν, ίσως να μη μας αρέσει αυτό που έκανε ο Θεός. Τούτο είναι πολύ κατανοητό. Ο Θεός δεν επιζητεί την ολόκαρδη επιδοκιμασία μας. Γνωρίζει ότι δεν μπορούμε, όπως Αυτός, να δούμε ολόκληρο το φάσμα τής ανθρώπινης ζωής.

Λόγοι για να Τον εμπιστευόμαστε

Μολονότι ο Θεός δεν ζητάει την έγκρισή μας, μας καλεί, εντούτοις, να Τον εμπιστευόμαστε. Κάθε καλόπιστος αναγνώστης τής Βίβλου, βρίσκει συγκλονιστικές αποδείξεις για την πιστότητα αυτού του Θεού, ο οποίος τηρεί τις υποσχέσεις Του και αποκαλύπτει τον Εαυτό Του σε εκείνους που Τον εκζητούν. Μας έχει δώσει λόγους να πιστεύουμε ότι στο τέλος θα αποκαταστήσει τα πάντα και θα είναι δίκαιος σε όλους – ακόμη και στους εχθρούς Του. Η ανεξιχνίαστη Του χάρη και η τέλεια δικαιοσύνη Του θα επικρατήσουν.

Αποδεχόμενοι το δικαίωμα του Θεού να είναι Θεός

Ο Θεός μάς καλεί επίσης να αποδεχτούμε την εξουσία Του. Καθώς είναι ο Δημιουργός και ο Συντηρητής όλων αυτών που υπάρχουν, έχει το δικαίωμα να διακηρύττει: «Θα ελεήσω όποιον ελεώ, και θα σπλαχνιστώ όποιον σπλαχνίζομαι» (`Εξ. 33:19). Εφόσον είναι ο Κύριος των κυρίων, τότε ήταν θείο δικαίωμά Του να πει στον Φαραώ, ο οποίος αρνιόταν πεισματικά ν’ αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν από τη χώρα του: «Γι’ αυτό τον σκοπό σε ανύψωσα, για να δείξω σε σένα τη δύναμή μου, και για να εξαγγελθεί το όνομά μου σε όλη τη γη» (`Εξ. 9:16).

Ο Θεός θα μπορούσε να ελευθερώσει τους Ισραηλίτες, χωρίς να είναι τόσο αυστηρός. Ο τρόπος, όμως, που επέλεξε, έδωσε σπλαχνική και δίκαιη προειδοποίηση προς όλους. Μέσα στην αγάπη Του έδωσε ένα παράδειγμα, που σκοπό είχε να κάνει κάθε γενεά να συνειδητοποιήσει, ότι στο τέλος θα είναι υπόλογη σ’ Αυτόν. `Ίσως να μη καταλαβαίνουμε πλήρως γιατί έκανε αυτό που έκανε, έχουμε, όμως, πολλούς λόγους να αποδεχτούμε το αποκλειστικό δικαίωμά Του να είναι Θεός.

Μια καλή ερώτηση

Αλλά, είναι και της Καινής Διαθήκης, αυτός ο Θεός; Ο Ιησούς Χριστός δεν αποκαλύπτει έναν Θεό που είναι πιο καλός και πιο ευαίσθητος; `Οχι, αυτό που έκανε ο Ιησούς, είναι ότι μάς έδωσε καθαρότερη εικόνα τής αγάπης και της ευαισθησίας, ιδιότητες που ήσαν πάντοτε φανερές στις ενασχολήσεις τού Θεού με τους ανθρώπους.

Ο Ιησούς είπε: «Ελάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, κι εγώ θα σας αναπαύσω. Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου, και μάθετε από μένα× επειδή, είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά× και θα βρείτε ανάπαυση μέσα στις ψυχές σας. Επειδή, ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίο μου ελαφρύ» (Ματθ. 11:28-30). Τα λόγια του αυτά, απηχούν το ίδιο συναίσθημα όπως και η πρόσκληση του Θεού τής Παλαιάς Διαθήκης, όταν απηύθυνε το κάλεσμα: «Δεν θέλω τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να επιστρέψει ο ασεβής από την οδό του, και να ζει× επιστρέψτε, επιστρέψτε από τις πονηρές σας οδούς× γιατί να πεθάνετε;» (Ιεζ. 33:11).

Παρ’ όλα αυτά, όταν η μακροθυμία τού Θεού έφτασε στο τέλος της, και όταν ο επαναστάτης αυτός κόσμος έδειξε την απόφασή του να ζήσει χωρίς να υποταχτεί στην αγάπη Του, σ’ αυτό τούτο το τελευταίο βιβλίο τής Αγίας Γραφής αποκαλύπτεται, ακόμη μια φορά, η δίκαιη κρίση τού Θεού τής Παλαιάς Διαθήκης. Σε στενή σχέση με τις φοβερές εκείνες κρίσεις τού Θεού, που προκάλεσαν τον θάνατο σε περισσότερο από τα δύο τρίτα τού πληθυσμού τής γης, είναι και η ακόλουθη σκηνή:

«Και ο ουρανός αποχωρίστηκε ‘σαν τυλιγμένο βιβλίο’, και κάθε βουνό και νησί κινήθηκαν από τους τόπους τους× και οι βασιλιάδες τής γης, και οι μεγιστάνες, και οι πλούσιοι, και οι χιλίαρχοι, και οι δυνατοί, και κάθε δούλος, και κάθε ελεύθερος, έκρυψαν τον εαυτό τους στα σπήλαια και στις πέτρες των βουνών, και λένε προς τα βουνά και προς τις πέτρες: Πέστε επάνω μας και κρύψτε μας από το πρόσωπο εκείνου που κάθεται επάνω στον θρόνο, και από την οργή τού Αρνίου× επειδή, ήρθε η μεγάλη ημέρα τής οργή του× και ποιος μπορεί να σταθεί;» (Αποκ. 6:14-17)

Ο Θεός πάντοτε ήταν και πάντοτε θα είναι ο Θεός τής ανεξιχνίαστης αγάπης αλλά και της φοβερής οργής.

ΑΠΟ:http://www.diakrisis.gr/articles.php?lng=gr&pg=312#1

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: