• Το νέο πολύ μικρο url της ιστοσελίδας!!! http://com2.gr?409

  • κλικ-άρετε για τα άρθρα!! είναι δημοσιεύσεις ανά μήνα !!!

  • Δημοφιλή άρθρα

  • RSS Άγνωστο κανάλι

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Αύγουστος 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Οκτ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Τηλέφωνα άμεσης ανάγκης-Πληροφορίες

    Ενιαίος Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης
    Ο αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης 112

    Αμεση δράση 100
    Πυροσβεστική 199
    Δασική υπηρεσία 191
    Γραμμή ζωής - SOS 175
    Τουριστική αστυνομία 171
    Αστυνομικά τμήματα 1033
    Εφημερεύοντα νοσοκομεία 1434
    Εφημερεύοντα φαρμακεία 1434

    Πληροφορίες

    Τουριστική αστυνομία πληροφορίες (E.O.T.) 171
    Κέντρο τηλεφωνικής εξυπηρέτησης ΟΤΕ 134
    ΟΤΕ βλάβες 121
    Δελτίο καιρού 149
    Ειδήσεις 115
    Ραντεβού στο ΙΚΑ 184
    Πληροφορίες καταλόγου ΟΤΕ 11888-1821
    Θέατρα - κινηματογράφοι 1422
    ΚΤΕΟ 1425
    Χρηματιστήριο 1424

  • Δωρεάν τηλέφωνα από υπολογιστή σε σταθερά

  • Προσθήκη στους σελιδοδείκτες πατώντας Ctrl+D

    Εκτύπωση πατώντας Ctrl+P

  • Σε αυτές τις διευθύνσεις υπάρχουν πολλά ελληνικά e-books και κείμενα :

    http://e-bibliothiki.blogspot.com/ http://www.free-ebooks.gr/gr/index.php http://www.scribd.com/group/2500--00-greek-books http://silver.pblogs.gr/e-books.html http://ellinikibibliothiki.blogspot.com/ http://e-vivlia.blogspot.com http://ebooks-gr.blogspot.com/ http://greekquotations.googlepages.com/home http://www.e-bookshop.gr/
  • Στατιστικά δεδομένα σε πραγματικό χρόνο :

    http://www.worldometers.info/gr/

  • RSS orthodoxia.gr News

    • Η Ανάσταση της Ρωμιοσύνης είναι πολύ κοντά
       Απόσπασμα (5/7) από την ομιλία του Θεολόγου, Συγγραφέα, και Διευθυντή του Στύλου Ορθοδοξίας κου Διονύση Μακρή, με θέμα "Η Ανάσταση της Ρωμιοσύνης στη Μικρασία μέσα από τους κρυπτοχριστιανούς του σήμερα" Η Ανάσταση της Ρωμιοσύνης είνα […]
    • ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
      Μήν χάσετε τόν ἀποκαλυπτικό Στύλο Ὀρθοδοξίας πού τελικῶς κυκλοφορεῖ τήν Δευτέρα 14 Αὐγούστου 2017  μέ καθυστέρηση  δύο ἡμερῶν λόγω τῆς ἀναστολῆς λειτουργίας τοῦ Πρακτορείου Διακίνησης Ἐντύπων ΕΥΡΩΠΗ ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ Νὰ πῶς κερδίζεται […]
    • Οἱ αἰτίες τῶν δοκιμασιῶν τῆς ζωῆς στὴν 15η Λειτουργικὴ Συνάντηση τῶν νέων
      ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ».  Αὐ­τός ὁ λό­γος τοῦ Ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νου τοῦ Χρυ­σο­στό­μου ἦ­ταν τό συμ­πέ­ρα­σμα τῆς 15ης Λει­τουρ­γι­κῆς Συ­νάν­τη­σης Νέ&sh […]
    • Τι έχουν πει Άγιοι και σύγχρονοι γέροντες για την εποχή μας
      Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ. OI ΑΓΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΕΙΧΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ. ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
    • ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!
      ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ! ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
    • ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ: ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΕΙΝΑ
      -Ἡ ἀποστασία μας ἀπό τόν Θεό, φέρνει πολλά δεινά πού καλόν εἶναι νά μήν μᾶς βροῦν ἀπροετοίμαστους. Καλόν εἶναι νά ἑτοιμάσετε κάποιες προμήθειες -Θά δεῖτε τίς πολυκατοικίες στήν Ἀθήνα νά συγκρούονται σάν τά κριάρια καί στίς τρεῖς ἡ μία νά μένει ὄρθι […]
    • Η μεγάλη προσφορά του π. Χαραλάμπους Μπισλάνη
      π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΠΙΣΛΑΝΗΣ, Ο ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ  καί ἡ μεγάλη του προσφορά στήν Ὀρθοδοξία ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ
    • ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΙ...
      ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΟΝΤΑΙ...  - ΠΟΣΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΕΙ. ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕOΦΥΤΟΣ ΣΚΑΡΚΑΛΑΣ. - ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ. - ΠΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ , Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Κ […]
    • ΘΕΪΚΑ ΣΗΜΑΔΙΑ
      ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ Νά γιατί ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία μας ἀγαποῦν τήν Ἑλλάδα. «Ὁ εὐλογημένος Γέροντας Ἀγαθάγγελος» τῶν Ἰσθμίων Κορινθίας.  Ἕνας ἄγνωστος στούς πολλούς σύγχρονος Ἅγιος.  Ἕνας ἀκαταπόνητος λειτουργός τοῦ Θεοῦ […]
    • Η ΑΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
      Η ΑΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. H ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΣΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ. ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ […]
  • RSS Άγνωστο κανάλι

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Υπηρεσία μετατροπής Greeklish!

    http://services.innoetics.com/greeklish/Service.aspx

Κάρολος Δαρβίνος «θεωρία της εξέλιξης» και η Αλήθεια!

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Με αφορμή κάποιων δημοσιευμάτων σε εφημερίδες και αναγνωσμάτων μου ,θεώρησα σωστό το μοίρασμα της μικρής έρευνας μου, σκέψη που προήλθε από συζητήσεις με φίλους που είχαν ως κεντρικό θέμα τις θεωρίες περί της (εξελίξεως του ανθρώπου). Βασικά θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Δαρβίνος αλλά και ο Λαμάρκ (πρώτοι υποστηριχτές της θεωρίας) ήταν άνθρωποι που πίστευαν στο Θεό και Δημιουργό του σύμπαντος ,αλλά οι αρνητές, προπαγανδιστές υλιστές, προσπάθησαν και προσπαθούν να παρουσιάσουν τους φυσιοδίφες σαν άθεους.( Ο ίδιος ο Δαρβίνος διαμαρτυρόταν για την κατηγορία αυτή ) Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η θεωρία της εξελίξεως δεν έγινε ποτέ επιστημονική βεβαιότης ώστε να διδάσκεται ως αποδεδειγμένο επιστημονικό συμπέρασμα , αντιθέτως, σε συνέδριο στο « Μουσείο Φυσικής Ιστορίας».   του Σικάγου   (Οκτ.1980) που έλαβαν μέρος 160 γενετιστές , παλαιοντολόγοι ,ανατόμοι , βιολόγοι  κ.λπ., έβγαλαν το συμπέρασμα ότι δεν βρέθηκαν οι ενδιάμεσοι παράγοντες (κρίκοι) μεταξύ διαφόρων ειδών και μάλιστα ιδικά μεταξύ πιθήκου και ανθρώπου. (παρόμοιο συνέδριο έγινε στο Λίβερπουλ το 1982 αλλά και στα χρόνια της ναζιστικής Γερμανίας έγιναν χιλιάδες πειράματα με κανένα αποτέλεσμα) Μέχρι τις ημέρες μας γίνονται πολλές (ανακαλύψεις) και πλάθονται ή αναπλάθονται εκατοντάδες αβάσιμες υποθέσεις και θεωρίες με μοναδικό σκοπό την υποστήριξη του μύθου και την βλαβερή επίδραση του προς την επιστήμη και την υγιής κοινωνική ζωή ,επιχειρείται και διακηρύσσεται η υποτίμηση του ανθρώπου με τη θέση ότι δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από ύλη . Με λίγα λόγια επειδή μέχρι σήμερα οι ανθρωπολόγοι δεν κατάφεραν με τα ευρήματα τους να αποδείξουν την καταγωγή του ανθρώπου (αφού δεν δέχονται την Χριστιανική Αλήθεια της αποκαλυπτικής Βίβλου) αποφάσισαν να επανεξετάσουν τις παλαιές θεωρίες με μοναδικό τους αποτέλεσμα την σύγχυση και των άστοχο προβληματισμό.

Ο άνθρωπος όμως είναι το ξεχωριστό δημιούργημα[1] του Τριαδικού Θεού , είναι ο βασιλιάς της φύσης[2] και το μόνο ον που μπορεί να «ομοιωθεί[3]».  τον Κτίστη και Κυβερνήτη των πάντων, άλλωστε υπάρχουν τόσες διαφορές μεταξύ ανθρώπου και ζώων, όπως: Η τελειότητα της  γλώσσας, το ήθος ,το δίκαιο, η τέχνη ,το ωραίο ,το άσχημο ,το ιερόν, το ανίερον, το λογικό[4], η ελευθερία της βούλησης  αλλά και η αντίληψη της ελευθερίας . Αντιθέτως τα  ζώα οδηγούνται μόνο από το ένστικτο[5] τους και από τον συνειρμό των παραστάσεων[6] ,και μάλιστα χωρίς να έχουν την αντίληψη του κακού και του καλού, έννοιες που υπάρχουν χάρης τον πνευματικό και ψυχικό κόσμο, αυτό είναι που κάνει τα ζώα άλογα και ανεύθυνα για τις πράξεις τους . Η θεωρία του Δαρβίνου μπορεί να εντυπωσιάζει αλλά μόνο αυτούς που την βλέπουν με υπέρμετρο φανατισμό και με ολική άγνοια του μεγαλύτερου αγαθού: ¨Του Χριστιανισμού και της Τριαδικής  αλήθειας που πρεσβεύει¨.

Αποσπάσματα από βιβλία, επιστημονικά περιοδικά ,και έρευνες ,με πρακτικές αδυναμίες της δαρβινικής θεωρίας ( αδυναμίες που ξεχνιούνται η παραγράφονται).:

1) “Κάθε τυχαία μετατροπή στη σύνθεση και στις ιδιότητες ενός ιδιαίτερα πολύπλοκου ζωντανού συστήματος (μετάλλαξη) δεν υπάρχει πιθανότητα να βελτιώσει τον τρόπο λειτουργίας του, και οι περισσότερες μεταλλάξεις είναι δυσλειτουργικές γι’ αυτό το λόγο. Υπάρχει μία ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ ενός οργανισμού και του περιβάλλοντός του, την οποία μία μετάλλαξη πολύ εύκολα θα διαταράξει. Με παρόμοιο τρόπο, κάποιος θα περίμενε ότι η τυχαία αλλαγή στη θέση του φρένου ή του πεντάλ του γκαζιού θα βελτίωνε τη λειτουργία του αυτοκινήτου.” (Hulse, Frederic S., The human species (New York, Random House), 524 pp.)

2) “Τα απολιθώματα δεν παρέχουν καμία απόδειξη προς υποστήριξη της Δαρβινικής θεωρίας, εκτός από μία αδύναμη έννοια κατά την οποία το αρχείο των απολιθωμάτων απλά συμφωνεί μαζί της, όπως ακριβώς βρίσκεται ταυτόχρονα σε συμφωνία με άλλες εξελικτικές θεωρίες, με επαναστατικές θεωρίες και θεωρίες θεϊστικής (ειδικής) δημιουργίας.” (Kitts, David B., “Search for the holy trasformation”, review of Evolution of living organisms, by Pierre-P.Grasse, Paleobiology, vol.5)

3) “Είναι εύκολο να δείξουμε ότι τα 2,000 περίπου ένζυμα που απαντούν στα βιολογικά συστήματα δεν θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί στη γη. Αν κανείς μετρήσει τον αριθμό των δοκιμαστικών συνδυασμών των αμινοξέων που χρειάζονται για να δημιουργήσουν τα ένζυμα, η πιθανότητα να προκύψουν από τυχαία μίξη υπολογίζεται τελικά σε λιγότερο από 1 προς 1040.000.” (Hoyle, Sir Fred and Chandra Wickramasinghe, “Where microbes boldly went”, New Scientist, vol.91, pp.412-415)

4) “Περισσότερα από 30 χρόνια πειραμάτων επάνω στην προέλευση της ζωής στα πεδία της χημικής και μοριακής εξέλιξης έχουν οδηγήσει σε μία καλύτερη αντίληψη του μεγέθους του προβλήματος της προέλευσης της ζωής επάνω στη γη και όχι στη λύση του. Προς το παρόν όλες οι συζητήσεις που βασίζονται στις κύριες θεωρίες και στα πειράματα είτε καταλήγουν σε αδιέξοδο είτε σε παραδοχή άγνοιας.” (Dose, Professor Dr. Klaus, “The origin of life; More Questions Than Answers”, Interdisciplinary Science Reviews, vol.13, no.4, pp.348-356)

5) “Αποδεχόμενοι την εξέλιξη ως γεγονός πολλοί βιολόγοι παύουν να σκέφτονται ότι η επιστήμη χτίζεται σε θεωρίες που αποδεικνύονται σωστές μέσω πειραμάτων, ή παύουν να θυμούνται ότι η θεωρία της εξέλιξης των ζώων δεν έχει ποτέ αποδειχθεί σωστή με κάποιον παρόμοιο τρόπο.” (L.H.Matthews: “Introduction” in the Origin of Species by Charles Darwin)

6) «Δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί ότι έλαβε χώρα η εξέλιξη, διότι αναγκαία προϋπόθεση της αποδείξεως είναι η ύπαρξη εκείνου ο οποίος αποδεικνύει. Εφόσον όμως, σύμφωνα με τις εξελικτικές αντιλήψεις, ο άνθρωπος (ο οποίος θα έπρεπε να αποδείξει το ζητούμενο) είναι ο τελευταίος κρίκος της βιοσφαιρικής αλυσίδας, αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν παρών στα προηγούμενα στάδια και συνεπώς ούτε τα παρατήρησε ούτε τα κατέγραψε». (σελ. 194-5) και «Ακόμα και η απόδειξη -η οποία βέβαια ούτε έχει ούτε πρόκειται να επιτευχθεί- της θεωρίας της εξελίξεως δεν σημαίνει κατανάγκην ότι δεν υπάρχει Θεός. Για τον απλούστατο λόγο ότι ο Θεός θα μπορούσε κάλλιστα να φέρει στην ύπαρξη όλο το βιόκοσμο μέσω της εξελικτικής διαδικασίας». (σελ. 293)Από το βιβλίο «Συμβολή στην τελετή λήξεως της θεωρίας της εξέλιξης» (εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας, β’ έκδοση 1996).

7) Σύμφωνα με τον Σβάντε Πάαμπα, ερευνητή στο Ινστιτούτο για την εξέλιξη «Μax Plank»το οποίο εδρεύει στη Λειψία , Τα στοιχειά αποκαλύπτουν ότι εάν υπήρξε συνεισφορά του γενετικού κώδικα του Νεάντερταλ στο σύγχρονο άνθρωπο αυτή ήταν πολύ μικρή.

8)  ”Σύμφωνα με την Ιστορία αυτή (της εξελίξεως) κάθε δένδρο, κάθε φύλλο χλόης, κάθε δημιούργημα στη θάλασσα και στην ξηρά εξελίχθηκε από ένα πατρικό κλωνάρι μοριακής ύλης παρασυρόμενο νωχελικά μέσα σε μια ζεστή λιμνούλα. Ποια συγκεκριμένη ένδειξη υποστηρίζει την αξιοσημείωτη αυτή θεωρία για την προέλευση της ζωής; Δεν υπάρχει καμία!!!” Dr. Jastrow, ιδρυτής και πρώην διευθυντής Διαστημικών σπουδών της NASA

9)Σύμφωνα με τη Γένεση, όλα ανεξαιρέτως τα ζώα ήσαν (όπως και ο άνθρωπος) χορτοφάγα πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. Έτσι λέει ο Ίδιος ο Θεός ( Γεν. α΄ 29-30 ) . Δεν υπάρχει συνεπώς προ της πτώσεως ο περίφημος, κατά τους δαρβινιστές ,αγώνας περί υπάρξεως, ο οποίος πυροδοτεί δήθεν την αλλαγή από είδος σε είδος, την εξέλιξη με άλλα λόγια. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, τόσο τα ζώα- κυνηγοί, όσο και τα ζώα-θύματα πιεζόμενα τα μεν από την πείνα τα δε από την προσπάθεια να ξεφύγουν και να σωθούν, «αναγκάζονταν» να προσαρμοσθούν σωματικός και να εξελιχθούν. Σύμφωνα, όμως με τη Γένεση, όλο το σενάριο αυτό περί του τρόπου εμφανίσεως των ζώων καταπίπτει, εφόσον όλα τα ζώα δημιουργήθηκαν χορτοφάγα .ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ»
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ & ΦΥΣΙΚΟΣ π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ  ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ

10)*Ο τρόπος δημιουργίας του ανθρώπου -«ποιήσωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημετέραν…» (Γεν. α’, 26) και «έπλασεν ο Θεός τον άνθρωπον» (Γεν. β’;, 7)- δια­φέρει κατά πολύ από τον τρόπον δημιουργίας των ζώων -«Και είπεν ο Θεός· εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά… εξαγαγέτω η γη… τετράποδα…» (Γεν. α’, 20-25)- και η διαφορά αυτή δείχνει την ιδιαίτερη μέριμνα του Θεού για το πλάσμα Του (τον άνθρωπον).

11)* Ο Λόγος του Θεού, όταν σαρκώθηκε, έλαβε σάρκα ανθρώπου και όχι σάρκα πιθήκου!!!

Περιπαίζοντας με εύθυμο, αλλά και ευφυέστα­το, τρόπο τις σχετικές θεωρίες περί δημιουργίας του ανθρώ­που δια της αυτομάτου αυτοεξελίξεως των οργανισμών από τους ατελέστερους σε τελειότερους ο Γέροντας Παϊσιος, ανέφερε:

12)*»Αν η δεκαο­χτούρα πει δεκαεννιά, θα της βάλω είκοσι (άριστα)»· προφανώς υπογραμμίζοντας την διαφοράν μεταξύ αλόγων ζώων και λογικού ανθρώπου. [Ενώ, δηλαδή, η δεκαοχτούρα -όπως και όλα τα άλογα ζώα- από της δημιουργίας της από τον Θεό μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να προοδεύση και εξελιχθή έστω και ελά­χιστα (από το 18, που έλεγε, να πει 19), εν αντιθέσει ο λογικός άνθρωπος έλαβε από τον Θεό την δυνατότητα να προοδεύει και εξελίσσεται διαρκώς.]

10)*11)*12)*Από το βιβλίο «Μαρτυρίες Προσκυνητών. Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης. 1924-1994», Εκδόσεις «ΑΓΙΟΤΟΚΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ», Επιμέλεια: Νικόλαος Δ. Ζουρνατζόγλου, Επισμηναγός Ε.Α., Κεφ. Γ’: Μαρτυρίες Αγιορείτου Μοναχού Η., σελ. 113-118)

Wallage lord Russel (1823-1913)

Φυσιολόγος άγγλος, ένας από τους ιδρυτές της ζωολογικής γεωγραφίας. Είχε πει : ¨Πάντες οι μέγιστοι επιστήμονες ήσαν θρήσκοι, ουδαμώς δε εδυσκολεύοντο να συμβιβάσουν την επιστήμη προς τη πίστη. Μόνο αι μέτριαι διάνοιαι εύρισκον ότι η περιορισμένη διάνοια των είναι ανεπαρκής δια να περιλάβη και την επιστήμη και την πίστη¨

Κουτσαυτάκης Ιωάννης

Φοιτητής Α.θ.Ε.Α.Κ.



[1] Γένεσις 2:7 ¨Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης. και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν. ¨

3Γένεσις 1:28¨και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός· και είπε προς αυτούς ο Θεός, Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης.¨

[3] Γένεσις 1:26 ¨Και είπεν ο θεός, Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών, καθ’ ομοίωσιν ημών· και ας εξουσιάζη επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί των κτηνών και επί πάσης της γης και επί παντός ερπετού, έρποντος επί της γης.¨

[4] Ψαλμοί 31:9 ¨ Μη γίνεσθε ως ίππος, ως ημίονος, εις τα οποία δεν υπάρχει σύνεσις· των οποίων το στόμα πρέπει να κρατήται εν κημώ και χαλινώ, άλλως δεν ήθελον πλησιάζει εις σε. ¨

[5] Ένστικτο: εννοείται η εγγενής τάση ή ορμή προς την κατεύθυνση συγκεκριμένων συμπεριφορών, κάτω από ορισμένες συνθήκες. Τούτη η τάση είναι ανεξάρτητη από τη διαδικασία της μάθησης και παραμένει αναλλοίωτο χαρακτηριστικό ενός βιολογικού είδους.

[6] Η σειρά τον παραστάσεων που ανακαλούνται από τη μνήμη, αφού έχουν συνδεθεί με μια πρώτη παράσταση .Τόσο η διαδικασία όσο και ο τρόπος  πραγματοποιούνται χωρίς την παρέμβαση της βούλησης(ακούσια ,ασυνείδητα)

real

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΔΑΡΒΙΝΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

    Ειδοποιός διαφορά των επιστημονικών θεωριών από τα δόγματα είναι ότι οι επιστημονικές θεωρίες επιδέχονται αμφισβήτησης. Η πρόοδος της επιστήμης βασίζεται σε αυτή ακριβώς τη διαψευσιμότητα των επιστημονικών θεωριών.
    Η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης των ειδών, από τη διατύπωση της μέχρι σήμερα, υπόκειται σε αμφισβήτηση από μια σταθερή και συνεχή μειοψηφία του επιστημονικού κόσμου. Οι επιστήμονες αυτοί θεωρούν, πως η δαρβινική εξελικτική θεωρία, αν και εξηγεί τη δημιουργία νέων παραπλήσιων ειδών, δεν δύναται να εξηγήσει την προέλευση των οικογενειών και όλων των άλλων ανώτερων ταξινομικών κατηγοριών.
    Η αμφισβήτηση τους είναι καθαρά επιστημονική και ούτε στο ελάχιστο φιλοσοφική ή θεολογική. Στο παρόν άρθρο παρατίθενται συνοπτικά μερικά από τα κύρια επιχειρήματα, που έχουν προβληθεί, ενάντια στη γενική ισχύ της δαρβινικής εξελικτικής θεωρίας. Ο αναγνώστης καλείται να διαπιστώσει ο ίδιος, ότι πρόκειται για επιστημονικά και όχι για θεολογικά επιχειρήματα.

    (1) Το αρχείο των απολιθωμάτων
    Ο Κάρολος Δαρβίνος, στο κλασικό του βιβλίο «Η προέλευση των ειδών» αναφέρει τα εξής [1]:
    «Ο αριθμός των ενδιάμεσων ειδών, που έχουν υπάρξει στη γη, πρέπει να είναι πραγματικά τεράστιος. Γιατί, τότε κάθε γεωλογικός σχηματισμός και κάθε στρώμα δεν είναι γεμάτο με τέτοιους ενδιάμεσους κρίκους; Η γεωλογία, οπωσδήποτε, δεν αποκαλύπτει καμία τέτοια βαθμιαία οργανική αλυσίδα και αυτή, πιθανώς, είναι η προφανέστερη και σημαντικότερη αντίρρηση, που μπορεί να προβληθεί ενάντια στη θεωρία μου.»
    Σήμερα, μετά από ενάμισο αιώνα εντατικής αναζήτησης ενδιάμεσων κρίκων, η εικόνα του αρχείου των απολιθωμάτων παραμένει η ίδια. Ένας από τους σπουδαιότερους εξελικτές παλαιοντολόγους της εποχής μας, ο Stephen J. Gould τη συνοψίζει ως εξής [2]:
    «Η ιστορία των περισσότερων απολιθωμένων ειδών περιλαμβάνει δύο στοιχεία ιδιαίτερα ασύμβατα με τη βαθμιαία εξέλιξη: 1) Στάση: Τα περισσότερα είδη δεν παρουσιάζουν καμία κατευθυντική αλλαγή κατά την παρουσία τους στη γη. Εμφανίζονται στο αρχείο των απολιθωμάτων με την ίδια σχεδόν μορφή με την οποία εξαφανίζονται: η μορφολογική μεταβολή τους είναι συνήθως περιορισμένη και χωρίς ορισμένη κατεύθυνση. 2) Ξαφνική εμφάνιση: Σε κάθε περιοχή, ένα είδος δεν εμφανίζεται σταδιακά, με συνεχή μορφολογική μεταβολή των προγόνων του. Εμφανίζεται ξαφνικά και πλήρως διαμορφωμένο.»
    Η προαναφερθείσα εικόνα δεν μπορεί να αποδοθεί σε ανεπάρκεια του αρχείου των απολιθωμάτων. Πράγματι, από τις 178 οικογένειες των σύγχρονων σπονδυλωτών (εξαιρούνται τα πτηνά), οι 156 έχουν βρεθεί ως απολιθώματα (ποσοστό 88%) [3].

    (2) Η βιολογική έκρηξη του Καμβρίου (cambrian explosion)
    Το σύνολο σχεδόν των φύλων (δηλ. των βασικών τύπων ζωντανών οργανισμών) εμφανίζεται ξαφνικά στο αρχείο των απολιθωμάτων, στα στρώματα της εποχής του Καμβρίου, χωρίς κανένα απολύτως ίχνος των απειράριθμων ενδιάμεσων κρίκων, οι οποίοι θα έπρεπε να συνδέουν όλους αυτούς τους ριζικά διαφορετικούς οργανισμούς μεταξύ τους. Ο ζωολόγος Richard Dawkins, o πιο διάσημος ίσως υποστηρικτής της εξελικτικής θεωρίας αναφέρει σχετικά [4]:
    «Τα γεωλογικά στρώματα του Καμβρίου … είναι τα παλαιότερα στα οποία βρίσκουμε τα περισσότερα είδη ασπόνδυλων. Και βρίσκουμε πολλά από αυτά ήδη σε προχωρημένο στάδιο εξέλιξης, την πρώτη στιγμή που εμφανίζονται. Είναι σαν να έχουν φυτευτεί εκεί, χωρίς καμία εξελικτική ιστορία.»
    Ο R. Lewin αναφέρει [5]:
    «Έχοντας περιγραφεί πρόσφατα ως «το πιο σημαντικό εξελικτικό γεγονός της ιστορίας των μεταζώων», η κάμβρια έκρηξη δημιούργησε σχεδόν όλους τους κύριους τύπους οργανισμών (φύλα), που έχουν υπάρξει, συμπεριλαμβανόμενων και πολλών άλλων, τα οποία αργότερα εξαφανίστηκαν. Σε σύγκριση με τα 30 περίπου υπάρχοντα φύλα, μερικοί εκτιμούν ότι η κάμβρια έκρηξη δημιούργησε μέχρι και 100.»

    (3) Το φαινόμενο της γενετικής ισοαπόστασης (genetic equidistance)
    H βιοχημική σύγκριση των ζωντανών οργανισμών (συγκρίσεις DNA, RNA, πρωτεϊνών) αποκάλυψε το καθολικό φαινόμενο της γενετικής ισοαπόστασης: Κάθε ζωντανός οργανισμός έχει σχεδόν την ίδια βιοχημική διαφορά από όλους τους οργανισμούς ενός οποιουδήποτε άλλου φύλου, τάξης, γένους κτλ. Επομένως, κανένας από τους οργανισμούς του συγκρινόμενου φύλου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται εξελικτικά κοντύτερα σε αυτόν. Το φαινόμενο αυτό είναι απόλυτα καθολικό και εμφανίζεται πάντα, ανεξάρτητα από την πρωτεΐνη ή το τμήμα DNA, RNA που χρησιμοποιείται για τη σύγκριση.
    Σε γνωστό βιβλίο αναφοράς [6] παρέχονται τα αποτελέσματα μεγάλου αριθμού τέτοιων συγκρίσεων. Ενδεικτικά αναφέρουμε, ότι το ποσοστό διαφοράς της πρωτεΐνης cytochrome C2 ενός προκαρυωτικού οργανισμού (βακτηριδίου) από τις αντίστοιχες πρωτεΐνες ενός μεγάλου αριθμού απίστευτα διαφορετικών ευκαρυωτικών οργανισμών (θηλαστικών, ερπετών, πουλιών, αμφιβίων, εντόμων, ψαριών, φυτών και μονοκυτταρικών οργανισμών, όπως η μαγιά) είναι πάντα και με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια το ίδιο. Συγκεκριμένα κυμαίνεται μόλις μεταξύ του 64% και του 69%.
    Βάσει της δαρβινικής θεωρίας, θα περίμενε κανείς ότι τα θηλαστικά θα διέφεραν από το βακτηρίδιο περισσότερο από ότι τα ψάρια και τα ψάρια περισσότερο από ότι η μαγιά. Ωστόσο, αυτό το οποίο πραγματικά προκύπτει, είναι ότι όλοι αυτοί οι οργανισμοί απέχουν βιοχημικά ακριβώς και με μαθηματική ακρίβεια την ίδια απόσταση από το βακτηρίδιο. Επομένως, κανένας οργανισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί εξελικτικά ενδιάμεσος ανάμεσα στο βακτηρίδιο και τα θηλαστικά, κάτι που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών.
    Επιπλέον, η απόλυτη καθολικότητα και η σχεδόν μαθηματική ακρίβεια του φαινομένου της γενετικής ισοαπόστασης αποκαλύπτει σε βιοχημικό επίπεδο μια κανονικότητα ανάλογη αυτής του περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Η κανονικότητα αυτή είναι αδύνατον να εξηγηθεί ικανοποιητικά από τους τυχαίους μηχανισμούς της δαρβινικής θεωρίας.

    (4) Η μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα (irreducible complexity)
    Ένας βιολογικός μηχανισμός εμφανίζει μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα, όταν οποιαδήποτε απομείωση της πολυπλοκότητας του (δηλαδή οποιαδήποτε αφαίρεση ενός από τα στοιχεία που τον αποτελούν) οδηγεί σε πλήρη απώλεια της λειτουργικότητας του.
    Ένα παράδειγμα βιολογικού μηχανισμού με μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα είναι το μαστίγιο των βακτηριδίων [7]. Το μαστίγιο είναι μια περιστροφική προπέλα, την οποία κάποια βακτηρίδια χρησιμοποιούν για τη μετακίνηση τους εντός υγρών. Αποτελείται από τα εξής (κύρια) στοιχεία: Το καθ΄αυτό μαστίγιο που περιστρέφεται εντός του νερού, έναν μοριακό κινητήρα που περιστρέφει το μαστίγιο, έναν αρθρωτό σύνδεσμο που συνδέει το μαστίγιο με τον κινητήρα και έναν στάτορα που κρατάει τον κινητήρα στη θέση του. Αν αφαιρέσουμε ένα οποιοδήποτε από τα ανωτέρω στοιχεία, ο μηχανισμός παύει εντελώς να λειτουργεί.
    Ένας μηχανισμός που εμφανίζει μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα είναι αδύνατο να εξελιχθεί σταδιακά με δαρβινικό τρόπο (τυχαίες μεταλλάξεις – φυσική επιλογή). Πράγματι, οποιοδήποτε ενδιάμεσο στάδιο της εξέλιξης του μηχανισμού, ακόμα και αν προκύψει από τυχαίες μεταλλάξεις, δεν μπορεί να επιλεγεί από τη φυσική επιλογή, επειδή δεν έχει καμία λειτουργικότητα. Δηλαδή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, το 50% του μαστιγίου δε βελτιώνει ούτε στο ελάχιστο την ικανότητα του βακτηριδίου να κολυμπάει και, επομένως, το μαστίγιο δεν μπορεί να εξελιχθεί σταδιακά, αλλά πρέπει να προκύψει σαν ολότητα από τις τυχαίες μεταλλάξεις (κάτι που είναι αστρονομικά απίθανο να συμβεί).
    Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο μηχανισμός με τον οποίο το αίμα πήζει στις πληγές, αποτρέποντας τον θάνατο των οργανισμών από ακατάσχετη αιμορραγία. Ο μηχανισμός βασίζεται σε μια αλυσίδα σαράντα τεσσάρων διαδοχικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ πρωτεινών [8]. Η πήξη του αίματος επιτυγχάνεται μόνο στο τελευταίο 44ο βήμα, το οποίο για να συμβεί προϋποθέτει όλα τα 43 προηγούμενα. Ενδιάμεσοι οργανισμοί (εξελικτικοί κρίκοι) στους οποίους λείπει έστω και μία από τις 44 διαδοχικές αλληλεπιδράσεις δεν είναι δυνατόν να έχουν υπάρξει, επειδή η πρώτη πληγή θα τους προκαλούσε άμεσα θάνατο από ακατάσχετη αιμορραγία.
    Η μη ελαττώσιμη πολυπλοκότητα δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά είναι γενικό φαινόμενο, που χαρακτηρίζει το σύνολο σχεδόν των σύνθετων βιολογικών μηχανισμών. Όπως μια μηχανή δεν μπορεί να λειτουργήσει, παρά μόνο αν το σύνολο των βασικών εξαρτημάτων της έχουν τοποθετηθεί και συνδεθεί μεταξύ τους, έτσι και οι σύνθετοι βιολογικοί μηχανισμοί δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσουν και να επιλεγούν από τη φυσική επιλογή, παρά μόνο αν συναρμολογηθούν στο σύνολο τους από μία και μοναδική υπεραστρονομικά τυχερή μακρομετάλλαξη.

    (5) Άμεσες παρατηρήσεις των δυνατοτήτων του δαρβινικού μηχανισμού
    Συχνά λέγεται, ότι για να διαπιστωθούν εξελικτικές αλλαγές στα έμβια είδη απαιτείται να παρέλθουν εκατομμύρια χρόνια. Αυτό πιθανώς να ισχύει για τους ανώτερους πολυκυτταρικούς οργανισμούς, ωστόσο δεν ισχύει για τους ταχύτατα αναπαραγόμενους μονοκυτταρικούς οργανισμούς.
    Η μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, πειραματική εξελικτική μελέτη, πραγματοποιείται από τον καθηγητή Richard Lenski του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν [9]. Κατά το υπόψη πείραμα, μελετάται, άμεσα και εργαστηριακά, η εξέλιξη του βακτηριδίου E.coli. Μέχρι σήμερα, στους δοκιμαστικούς σωλήνες του Lenski έχουν γεννηθεί και πεθάνει περίπου 10^13 βακτηρίδια, αριθμός μεγαλύτερος από τον συνολικό αριθμό των χιμπαντζήδων και των ανθρώπων που έχουν υπάρξει στην εξελικτική γραμμή που οδηγεί από τον χιμπαντζή στον άνθρωπο. Επομένως, η επίδραση του δαρβινικού μηχανισμού στην εξέλιξη του E.coli, κατά το υπόψη πείραμα, θα πρέπει να είναι ανάλογη με την επίδραση του στην εξέλιξη του ανθρώπου.
    Η πειραματικώς παρατηρηθείσα εξέλιξη του E.coli, δεν οδήγησε στην εμφάνιση ούτε μίας νέας σύνδεσης μεταξύ πρωτεϊνών (κάτι που είναι η βάση για τη δημιουργία νέων βιοχημικών λειτουργιών). Το βακτηρίδιο απλώς πέτυχε να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας του, χάνοντας την ικανότητα του να κατασκευάζει κάποιες από τις δομικές μονάδες του RNA, που υπό τις συνθήκες του πειράματος δεν του χρειάζονταν.
    Μάλιστα, ούτε το μικρόβιο της ελονοσίας P. falciparum, στο οποίο, κάθε χρόνο, γεννιούνται περίπου 10^20 άτομα έχει επιτύχει κατά τις τελευταίες δεκαετίες (που η εξέλιξη του παρατηρείται βιοχημικά) να δημιουργήσει κάποια νέα σύνδεση μεταξύ πρωτεϊνών. Ενδεικτικά αναφέρεται, ότι ο αριθμός των θηλαστικών που έχουν υπάρξει στην ιστορία της γης είναι μικρότερος από 10^20.

    (6) Η προέλευση της ζωής και η πολυπλοκότητα του κυττάρου
    Στην εποχή του Δαρβίνου, το κύτταρο, η απλούστερη μορφή ζωής, θεωρούνταν κάτι τόσο απλό, όσο «ένας μικρός βόλος από άνθρακα» [10]. Ωστόσο, τον 20ο αιώνα, η ανακάλυψη του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου και η πρόοδος της μοριακής βιολογίας έδειξαν, ότι ανάμεσα στην πολυπλοκότερη μορφή άβιας ύλης (κρύσταλλοι) και στην απλούστερη μορφή έμβιας ύλης (βακτηριδιακά κύτταρα) υπάρχει ένα ασύλληπτο χάσμα.
    Για να δώσει μια εικόνα αυτού του χάσματος, ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες του 20ου αιώνα, ο Sir Fred Hoyle έκανε μια εκτίμηση της πιθανότητας να προκύψει το πιο απλό γνωστό βακτηρίδιο από μια υποτιθέμενη «προβιοτική σούπα» [11]. Το πιο απλό γνωστό βακτηρίδιο έχει δυνατότητα κωδικοποίησης περίπου 2000 πρωτεϊνών, με μέσο μήκος περί τα 300 αμινοξέα η κάθε μία. Μια αισιόδοξη εκτίμηση της πιθανότητας τυχαίας συναρμολόγησης μιας μέσης πρωτεΐνης είναι 1 στα 10^20. Επομένως, η πιθανότητα τυχαίας συναρμολόγησης και των 2000 πρωτεϊνών του απλούστατου βακτηριδίου θα πρέπει να είναι 1 στα (10^20)^2000 = 10^40000. Πρόκειται για πιθανότητα τόσο μικρή, ώστε η τυχαία προέλευση της ζωής θα φαινόταν εντελώς αδύνατη, ακόμα και αν όλο το σύμπαν ήταν γεμάτο με «προβιοτική σούπα».
    Ένας από τους διακεκριμένους επιστήμονες, που ασχολούνται με την έρευνα στον τομέα της προέλευσης της ζωής, ο Klaus Dose, συνοψίζει ως εξής την τρέχουσα κατάσταση της έρευνας στον χώρο του [12]:
    «Πάνω από 30 χρόνια πειραματισμού σε σχέση με την προέλευση της ζωής, στους τομείς της χημικής και μοριακής εξέλιξης, έχουν οδηγήσει μάλλον σε μια καλύτερη αντίληψη του τεραστίου μεγέθους του προβλήματος, παρά στη λύση του. Σήμερα, όλες οι συζητήσεις επί γενικών θεωριών και όλα τα πειράματα καταλήγουν σε αδιέξοδο ή σε μια ομολογία άγνοιας».
    Η σύγχρονη μοριακή βιολογία έχει αποδείξει, ότι το κύτταρο, η απλούστερη μορφή ζωής, είναι ένα αυτόματο υπερ-εργοστάσιο, ασύλληπτα πολυπλοκότερο από τα πιο σύνθετα τεχνολογικά επιτεύγματα του ανθρώπου.
    Για να αποκτήσουμε μια εικόνα της πολυπλοκότητας του κυττάρου [13] θα πρέπει να το μεγεθύνουμε ένα δισεκατομμύριο φορές, έτσι ώστε κάθε δομική του μονάδα (δηλ. κάθε άτομο) να έχει το προσιτό στον άνθρωπο μέγεθος μιας μπάλας του τένις. Σε αυτή τη μεγέθυνση, το κύτταρο θα μας φαινόταν σαν μια σφαίρα με διάμετρο 20 χιλιόμετρα, αρκετά μεγάλη, ώστε να χωράει 700 πόλεις σαν το Λονδίνο. Στην εξωτερική επιφάνεια της σφαίρας θα βλέπαμε τα εκατομμύρια ανοίγματα της κυτταρικής μεμβράνης, τα οποία επιλεκτικά ανοίγουν και κλείνουν σαν πόρτες τράπεζας, επιτρέποντας ελεγχόμενη ροή υλικών από και προς το κύτταρο. Στο εσωτερικό του κυττάρου θα βλέπαμε έναν τεράστιο αριθμό εργοστασίων (οργανίδια), τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με εκατομμύρια διαδρόμους και αγωγούς, που διακλαδίζονται, επιτρέποντας την κίνηση των μορίων στο εσωτερικό του κυττάρου.
    Ο πυρήνας του κυττάρου θα έμοιαζε με μια τεράστια κεντρική τράπεζα πληροφοριών, με διάμετρο ενός χιλιομέτρου. Στο εσωτερικό της θα βλέπαμε τις αλυσίδες του DNA, οι οποίες περιέχουν, γραμμένες με τη μορφή κώδικα, όλες τις πληροφορίες για την κατασκευή και τη λειτουργία του κυττάρου. Θα βλέπαμε πολύπλοκες μοριακές μηχανές (mRNA), οι οποίες αντιγράφουν με αυτόματο μηχανισμό την απαιτούμενη, κάθε φορά, πληροφορία και στη συνέχεια βγαίνουν από την τράπεζα πληροφοριών και πηγαίνουν στα εργοστάσια κατασκευής πρωτεϊνών (ριβοσώματα). Εκεί τα εργοστάσια και οι μηχανές τους (πρωτεΐνες), με αυτόματο μηχανισμό, αντίστοιχο ενός εργοστασίου συναρμολόγησης, διαβάζουν την πληροφορία που περιέχεται στο mRNA και με βάση αυτήν κατασκευάζουν περίπλοκες μοριακές μηχανές (πρωτεΐνες), από τις οποίες είναι φτιαγμένο το κύτταρο και με τις οποίες επιτελούνται όλες οι βιοχημικές του λειτουργίες. Κάθε τέτοια μοριακή μηχανή θα βλέπαμε να αποτελείται από 3000 περίπου άτομα, διατεταγμένα με γεωμετρική ακρίβεια σε ένα τρισδιάστατο σύμπλεγμα. Τις μηχανές αυτές θα τις βλέπαμε να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και να ενώνονται σε αμέτρητους συνδυασμούς, δημιουργώντας απειράριθμες άλλες πολυπλοκότερες μηχανές με διαφορετική λειτουργία η καθεμιά, οι οποίες και πάλι θα βλέπαμε να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, επιτελώντας τις ποικίλες βιοχημικές λειτουργίες του κυττάρου.
    Στο εσωτερικό του κυττάρου θα διακρίναμε κατασκευές, εργοστάσια και μηχανήματα με γνώριμες, από τη σύγχρονη τεχνολογία, λειτουργίες, όπως εργοστάσια μετατροπής της ηλιακής ενέργειας σε χημική (χλωροπλάστες), εργοστάσια παραγωγής ενέργειας με τη μορφή ATP (μιτοχόνδρια), φυσαλίδες (vesicles) οι οποίες σαν φορτηγά αποθηκεύουν και μεταφέρουν πρωτεΐνες, σιδηροδρομικούς σταθμούς (συσκευές Golgi), που συσκευάζουν, τοποθετούν ετικέτες προορισμού και αποστέλλουν τις πρωτεΐνες σε διάφορα σημεία του κυττάρου, ένα τεράστιο μεταλλικό δικτύωμα (σκελετός του κυττάρου), το οποίο στηρίζει στατικά το κύτταρο, αλλά και επιτρέπει την κυκλοφορία εντός αυτού με τη μορφή δικτύου δρόμων, καθώς και εργοστάσια απόθεσης και ανακύκλωσης απορριμμάτων (λυσοσώματα).
    Αν μελλοντικά βρούμε τρόπο να κατασκευάσουμε τεχνητά ένα κύτταρο, τοποθετώντας στη θέση τους τα διάφορα άτομα από τα οποία αποτελείται, ακόμα και αν θα χρειαζόμαστε μόνο ένα λεπτό για να τοποθετήσουμε στη θέση του ένα άτομο, για την κατασκευή ενός και μόνου κυττάρου, θα χρειαζόμασταν 50 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, το ίδιο το κύτταρο μπορεί (αναπαραγόμενο) να ανακατασκευάσει πλήρως τη δομή του μέσα σε λίγες ώρες.
    Η ικανότητα του DNA να αποθηκεύει πληροφορία είναι ασύλληπτα μεγαλύτερη από όλα τα σύγχρονα επιτεύγματα στο χώρο της μικροτεχνολογίας. Συγκεκριμένα, η πληροφορία που απαιτείται για την ανακατασκευή όλων των έμβιων ειδών, που έχουν υπάρξει στη γη (περίπου ένα δισεκατομμύριο είδη), θα μπορούσε να χωρέσει σε ένα κουταλάκι του τσαγιού και θα υπήρχε ακόμη χώρος για να αποθηκευτεί η πληροφορία όλων των βιβλίων που γράφτηκαν ποτέ [14].
    Από πλευράς μικροτεχνολογίας, το κύτταρο περιέχει μέχρι και 100 χιλιάδες διαφορετικούς μηχανισμούς (πρωτεΐνες) σε έναν χώρο μόλις 4000 cμ, δηλαδή δέκα τρισεκατομμύρια φορές μικρότερο από τον όγκο άλλων ανθρώπινων θαυμάτων της μικροτεχνολογίας, τα οποία περιέχουν αντίστοιχο αριθμό μηχανισμών [15].
    Από πλευράς αυτοματισμού, η ανθρώπινη τεχνολογία έχει δημιουργήσει μόνο πολύ απλά απολύτως αυτόματα μηχανήματα. Σε αντίθεση με τα ψευδο – αυτόματα ανθρώπινα εργοστάσια συναρμολόγησης, στα οποία συνεχώς εφαρμόζεται εξωτερικός – ανθρώπινος έλεγχος, το αχανής πολυπλοκότητας κύτταρο, λειτουργεί εντελώς αυτόματα, δηλαδή λειτουργεί αποκλειστικά βάσει των φυσικών – χημικών επιδράσεων που συμβαίνουν μεταξύ των μορίων του.
    Τέλος, το κύτταρο έχει μια ικανότητα, την οποία η ανθρώπινη τεχνολογία δεν έχει ακόμα επιτύχει, ούτε καν στην πιο απλή μορφή της: Έχει την ικανότητα να αναπαράγεται, συναρμολογώντας πλήρως και εντελώς αυτόματα όλο το αχανές οικοδόμημα του, μέσα σε λίγες ώρες.

    (7) Η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου
    Το κύτταρο, αν και ασύλληπτα περίπλοκο για τα δεδομένα της ανθρώπινης τεχνολογίας, δεν είναι παρά το απλούστερο κομμάτι του βιολογικού κόσμου, ο οποίος περιλαμβάνει πολυκυτταρικούς οργανισμούς, όπως ο άνθρωπος, ο οποίος βασίζει την ύπαρξη του στη συνεργασία δεκάδων τρισεκατομμυρίων κυττάρων.
    Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται [16] από δέκα δισεκατομμύρια νευρωνικά κύτταρα. Καθένα από αυτά συνδέεται, μέσω ινών, με δεκάδες χιλιάδες άλλα νευρωνικά κύτταρα. Έτσι, ο συνολικός αριθμός συνδέσεων μεταξύ νευρωνικών κυττάρων του ανθρώπινου εγκεφάλου φθάνει το ένα τετράκις εκατομμύριο. Όμως, παρά το ότι οι συνδέσεις είναι τόσο πολλές, δεν δημιουργούν ένα τυχαίο συσσωμάτωμα, αλλά ένα υψηλής οργάνωσης δίκτυο, στο οποίο μεγάλο ποσοστό ινών ακολουθεί την ατομική του, ειδικά καθορισμένη διαδρομή διαμέσω του εγκεφάλου. Λαμβάνοντας υπόψιν, ότι το οδικό δίκτυο της γης περιλαμβάνει περίπου ένα δισεκατομμύριο οδικές συνδέσεις, προκύπτει ότι το νευρωνικό δίκτυο του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι ένα εκατομμύριο φορές περιπλοκότερο από το οδικό δίκτυο της γης, αν και περιορίζεται σε όγκο λίγων εκατοντάδων κυβικών εκατοστών.
    Αν και πολύ απέχουμε από το να μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως τη λειτουργία, όχι του εγκεφάλου, αλλά ακόμα και ενός απλού κυτταρικού οργανιδίου, ωστόσο, διαισθητικά, ανέκαθεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε την πολυπλοκότητα που απαιτείται να έχει ένα όργανο, ικανό να παράγει την ανθρώπινη σκέψη. Η σύγχρονη βιολογία απλά διαπιστώνει την πολυπλοκότητα αυτή.

    Βιβλιογραφία:
    Το κείμενο βασίζεται σε πληροφορίες, που αντλήθηκαν από τους Michael Denton, Michael Behe, Phillip Johnson, Charles Thaxton, Stephen Meyer, Dean Kenyon, William Dembski, David Berlinski, Jonathan Wells και από άλλους υποστηρικτές της θεωρίας του «ευφυούς σχεδιασμού» (intelligent design).
    1. Darwin, C. (1859), The Origin of Species (Reprint of the first edition), Avenel Books, Crown Publishers, New York, 1979, p. 292.
    2. Gould, S.J. (1977), Evolution’s Erratic Pace, Natural History, vol. 86, May.
    3. Romer, A.S. (1966), Verterbrate Paleontology, 3rd ed, University of Chicago Press, Chicago.
    4. Dawkins, R. (1986), The Blind Watchmaker, W. W. Norton, London, p. 229.
    5. Lewin, R. (1988), Science, vol. 241, 15 July, p. 291.
    6. Dayhoff, M.D. (1972), Atlas of Protein Sequence and Structure, National Biomedical Research Foundation, Silver Spring, Maryland.
    7. Voet, D., Voet, J.G. (1995), Biochemistry, 2nd ed., John Wiley and Sons, New York, p. 1259-1260.
    8. Voet, D., Voet, J.G., p. 1196-1207.
    9. Lenski, R.E. (2004), Phenotypic and genomic evolution during a 20,000-generation experiment with the bacterium Escherichia coli, Plant Breeding Reviews, 24:225-65.
    10. Farley, J. (1979), The Spontaneous Generation Controversy from Descartes to Oparin, 2nd ed, The Johns Hopkins University Press, Baltimore, p.73.
    11. Hoyle, F., Wickramasinghe C. (1984), Evolution from Space, Simon & Schuster, New York, p. 148.
    12. Dose, K. (1988), The Origin of Life: More Questions Than Answers, Interdisciplinary Science Reviews, vol. 13, no. 4, p. 348.
    13. Denton, M. (1985), Evolution: A Theory in Crisis, Burnett Books, London.
    14. ibid, p. 334.
    15. ibid, p. 335.
    16. ibid, p. 330.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: